Eric Leltz  RSS feed    

Verbinding: Paul Simon met ‘Bridge over troubled water’ uit 1970

Maandag 20 december 2021

Eric Leltz
In de fysieke wereld is een brug een bekende ‘verbinder’. Een brug verbindt immers de ‘ene’ kant met de ‘andere’ kant. Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat Paul Simon een brug als metafoor heeft gebruikt in zijn lied ‘Bridge over troubled water’ uit 1970, om een tekst over ‘verbinding’ te schrijven.

In de tekst staat Paul stil bij moeilijke momenten in het leven die we allemaal wel eens hebben. Het zijn niet zijn moeilijke momenten maar die van de luisteraar, jij dus! Hij zegt dat als je bezorgd bent en jij je klein voelt, als het donker om je heen is en de tranen in je ogen staan, er altijd ergens iemand is die om jou geeft en jouw tranen droogt. Iemand die verbinding legt met jou door de armen uit te strekken zoals een brug over onrustig water. 

Maar deze troost is nog niet genoeg voor Paul. Hij nodigt je vervolgens uit om de wijde wereld in te trekken. En als je daar nog te weinig zelfvertrouwen voor hebt, weet Paul er wel raad mee als hij zegt: “Het is nu jouw tijd om te laten zien wie je echt van binnen bent want al jouw dromen staan op het punt van uitkomen”.

En dan gaat Paul zelfs nog een stap verder en maakt het persoonlijker want zegt hij, “als je een vriend zoekt in de wijde wereld, ik loop vlak achter je en als een brug over onrustig water zal ik jou altijd en overal op je gemak stellen”.

Het is goed dat Paul aandacht schenkt aan ‘verbinding’, want ‘verbonden zijn met anderen’ is naast ‘autonomie’ en ‘erkend worden om wie je bent’, een belangrijke voorwaarde om gelukkig te zijn. 

Heb jij ook een ‘Paul’ in jouw omgeving?

(Eerder verschenen in de nieuwsbrief 'Senspiratie' van Beukersontwikkeling) 

Held: Mariah Carey met ‘Hero’ uit 1993

Dinsdag 05 oktober 2021

Eric Leltz
Hoe vaak vraag je je weleens af ‘Kan ik dat wel?’, ‘Wordt er niet teveel van mij gevraagd? en ‘Ga ik niet vastlopen?’. Was er dan maar iemand waar jij tegenaan kon leunen, een schouder om even op uit te huilen of gewoon iemand die naar je luistert. Maar juist dan is die ‘iemand’ of die ‘schouder’ er niet. En net als je denkt dat alle hoop weg is hoor je een stem. Het is de stem van Mariah Carey die uit de radio klinkt: ‘Hero’. 

Van Mariah kunnen we leren dat er een held is als je in je hart kijkt. Je hoeft niet bang te zijn, er ligt een antwoord in je ziel. Dus als je denkt dat alle hoop weg is, kijk naar binnen en je zult zien dat er een held in jou schuilt.

Het is soms een lange weg, maar ook als je je alleen voelt en niemand zijn hand uitsteekt om je even vast te houden, dan kun je toch de liefde vinden als je in jezelf zoekt. Daar is een held die je de kracht geeft om jezelf weer op te pakken, die de leegte die je voelde zal laten verdwijnen en er voor zorgt dat jij je angsten kan afwerpen en dat er niemand is die jouw dromen kan verscheuren.

Dus als het tegenzit, wees sterk, kijk naar binnen en je zult de held in jou ontmoeten, aldus Mariah.

(Eerder verschenen in de nieuwsbrief 'Senspiratie' van Beukersontwikkeling) 

Reflectie: Christina Aguilera met ‘Reflection’ uit 1999

Donderdag 30 september 2021

Eric Leltz

In haar lied ‘Reflection’ uit 1999 laat Christina Aguilera zich van haar introspectieve kant zien. Ze kijkt in de spiegel en vraagt zich af wie die vrouw is die naar haar kijkt. En, zo gaat ze verder, waarom is mijn reflectie iemand die ik helemaal niet ken? Ze beseft dat ze een vreemde voor zichzelf is geworden en maakt zich zorgen: moet ik dan altijd een masker dragen en een rol spelen en iemand zijn die ik diep van binnen helemaal niet ben? Dat voelt niet goed voor Christina want zegt ze tegen zichzelf: “ik kan me dan voor de buitenwereld wel anders voor doen, ik kan nooit mijn hart voor de gek houden”.

Het dringt tot Christina door dat ze haar ware gevoelens altijd heeft verborgen. Stap voor stap is ze bezig met het ontwikkelen van een zelfbeeld. Christina wil voortaan laten zien wie ze echt is. Ze vraagt zich af wat haar altijd heeft tegengehouden. Is er soms iets wat haar bang maakt? Christina overwint haar twijfels en zet een volgende stap. Ze stelt zichzelf de wezenlijke vraag: 'Wat wil ik eigenlijk met mijn leven?’. 

Om een antwoord te vinden wil ze achterhalen wie ze echt is. Ze durft zich daarbij kwetsbaar op te stellen en put moed uit de gedachte dat ze niet zou weten waarom ze niet ook geliefd zou kunnen zijn om wie ze echt van binnen is? Dan wordt ze toch even onzeker: ‘Wanneer zal mijn reflectie laten zien wie ik echt ben?’. Maar ze zit niet bij de pakken neer en gaat vervolgens de confrontatie met zichzelf aan. Want ze heeft ‘een hart dat brand van verlangen om te laten zien wat ze echt voelt in plaats van dat ze haar innerlijk gevoel steeds moet verbergen’.

Heb jij ook zo’n brandend hart? Laat Christina dan jouw inspiratie zijn op de zoektocht naar wie je echt diep van binnen bent.

(Eerder verschenen in de nieuwsbrief 'Senspiratie' van Beukersontwikkeling) 

Online monitoring

Donderdag 26 augustus 2021

Eric Leltz
Onlangs kwam aan het licht dat het Openbaar Ministerie (OM) met het achterhalen van verdachten via het kentekenregistratiesysteem flink over de schreef gaat. Met een geavanceerd systeem van camera’s boven de Nederlandse snelwegen worden dagelijks miljoenen kentekens van auto’s geregistreerd. Hierdoor kunnen bijvoorbeeld bewegingen van verdachte auto’s worden nagegaan, Dat dit van nut kan zijn bleek onlangs bij de snelle aanhouding van twee verdachten van de moord op Peter R. de Vries. Naast foto’s van kentekens worden echter ook foto’s van de auto’s gemaakt én van de inzittenden. Dit is aan de ene kant natuurlijk heel praktisch voor opsporingsdiensten maar omdat een wettelijke kader ontbreekt is het aan de andere kant ook strafbaar. Als zelfs het OM de wettelijke regelgeving niet kent of niet in acht neemt, staat haar geloofwaardigheid op het spel. Dat ook de gemeentelijke overheid nog een lesje te leren heeft als het gaat om online-monitoring en privacy bleek onlangs uit een onderzoek van de NHL Stenden Hogeschool en de Rijksuniversiteit Groningen. 

Uit dit onderzoek blijkt dat gemeenten op social media Facebook-groepen en Twitter-profielen in de gaten houden om zicht te krijgen op mogelijke ongeregeldheden als rellen en demonstraties. Een op de zes onderzochte gemeenten gingen zelfs zo ver dat ze zonder restricties gebruik maakte van gefingeerde Facebook-namen en nepaccounts. Ook werd Marktplaats afgestruind op zoek naar inwoners met bijverdiensten.

Als ambtenaren, buiten een wettelijk kader om, dit soort online onderzoeken doen liggen willekeur, positioneel machtsmisbruik en privacyschending op de loer. Daarnaast bestaat het gevaar dat persoonsgegevens worden gelekt. Ook zijn dit ernstige inbreuken op de rechten van inwoners die de bevoegdheden van gemeentes dan ook verre te boven gaan. Zelfs aan de politie en inlichtingendiensten is deze vorm van online-monitoring alleen onder strikte regelgeving voorbehouden.

Uit het onderzoek blijkt verder dat bij ongeveer eenderde van de onderzochte gemeenten geen functionaris gegevensbescherming is betrokken bij online-monitoring terwijl dat wettelijk wel verplicht is. De onwetendheid is groot want de ambtenaren waren zich er vaak niet van bewust dat ze de wet overtraden. Dat de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) niet inhoudelijk kon reageren op de resultaten van het onderzoek omdat “ze nog bezig zijn met een inventarisatie van online-monitoring” is veelzeggend. De slapende hond is nog maar net wakker geschrokken.

Je kunt er op wachten dat wanneer gegevens worden verzameld de wettelijke kaders op de proef worden gesteld en over de randen van het toelaatbare heen wordt gekeken. Alleen daarom al is het verstandig als gemeenten een begin maken met een intern gesprek over wat wel en niet mag. Daarbij dient vanzelfsprekend de huidige wetgeving als uitgangspunt. Vervolgens zullen de resultaten van de gesprekken hun weerslag moeten krijgen in de interne cultuur. Daarmee voorkom je dat een individuele ambtenaar zich achter zijn laptop een inspecteur Clouseau waant.

Vertrouwen

Dinsdag 22 juni 2021

Eric Leltz
Vertrouwen is in de politiek geen vanzelfsprekendheid. Daar hebben politici helaas zelf een groot aandeel in. Dat komt niet alleen omdat ze sjoemelen met declaraties, opdrachten aan vriendjes gunnen of ‘fake news’ uitkramen, het komt ook door hun achtergrond. Zo is de Tweede Kamer totaal geen afspiegeling van de samenleving. Het aandeel hoogopgeleiden is er 90%, in de samenleving is dit nauwelijks 40%. Een volksvertegenwoordiger die weinig overeenkomst met zijn achterban heeft wordt minder snel vertrouwd. Daarnaast hebben veel kamerleden geen andere werkervaring dan politieke zoals fractiemedewerker, politiek woordvoerder of assistent. Daardoor kennen ze het Haagse systeemwereldje op hun duimpje maar weten ze nauwelijks wat daar buiten, in de leefwereld van de ‘gewone’ man of vrouw, speelt. Maar ze beslissen daar wel over. Geen wonder dat een flink deel van de samenleving zich niet gehoord voelt en afhaakt.

Zou het lokaal beter zijn met dat vertrouwen? Daar lijkt het niet op als je een snelle globale blik op het nieuws werpt. Zie de gemeente Enschede die aan de hand van WiFi tracking bezoekers van de stad volgt, of gemeenten zoals Nijmegen, die het heel normaal vinden om met nepaccounts inwoners online in de gaten te houden. Zal dit beeld anders zijn als we inzoomen en iets gedetailleerder kijken? Nou, dat valt tegen. Neem ‘s-Hertogenbosch. Zoals bij iedere gemeente staat ook in ‘s-Hertogenbosch woningbouw hoog op de agenda. Een van de locaties voor inbreiding is het Annapark. Midden in dit park staat een appartementencomplex gepland. Als vanzelfsprekend wordt dit complex gegund aan de projectontwikkelaar die ooit als risico-investering een aangrenzend stuk bos heeft aangekocht waar toen en tot op de dag van vandaag, niet mag worden gebouwd. De omwonenden hebben protest aangetekend tegen de bebouwing. Gaandeweg werd hun relatie met de wethouder slechter en slechter omdat besluitvorming steeds werd uitgesteld, er werd teruggekomen op eerdere besluiten en er gewoonweg niet werd geluisterd. Uiteindelijk greep de gemeenteraad in en gaf de wethouder opdracht om opnieuw met de omwonenden om de tafel te gaan zitten onder begeleiding van een adviesbureau. Hoewel deze opdracht maar deels werd uitgevoerd lagen er uiteindelijk wel drie opties voor het park op tafel. Bij al deze opties is de projectontwikkelaar af van zijn risico-investering.

Wat bij de omwonenden een onprettig gevoel geeft is:

  • Het verengd denken. Er wordt gedacht in deelbelangen, de woningnood is het probleem. Daar moet alles voor wijken. Dat dit ten koste gaat van de groene ruimte lijkt minder relevant.
  • Het korte termijn denken. Het probleem van nu, woningnood, staat centraal. Of dit op de middellange termijn nieuwe problemen geeft wordt niet gezien of niet onderkend. 
  • De verwevenheid van de professionals uit de gemeente en de projectontwikkelaar. Zij komen elkaar op verschillende bouwplaatsen tegen waardoor hun relatie beter is dan die met de steeds wisselende inwonergroepen. Onderlinge een-tweetjes zijn dan snel gemaakt en zetten andere belanghebbenden buitenspel. Overigens, ook het adviesbureau doet vaker zaken met de gemeente dan met de inwoners.
  • De ondoorzichtige besluitvorming omdat bewust of onbewust niet alle kaarten open op tafel liggen.

Het is dus niet zo verrassend dat de omwonenden hun vertrouwen in ‘het stadhuis’ hebben verloren en ten einde raad andere wegen zijn gaan bewandelen zoals via een WOB-verzoek en de  ombudscommissie. 

Is dit exemplarisch voor de lokale politiek of hebben we het hier over een uitzondering? Het antwoord laat zich raden. In maart volgende jaar zijn er weer gemeenteraadsverkiezingen. Een nieuwe kans om met een schone lei te beginnen en het onderling vertrouwen echt serieus te nemen. Maar dan zal er wel een nieuwe generatie politici moeten aantreden.

 

Archief



Rubrieken