Eric Leltz  RSS feed    

Bestuurders

Maandag 16 juli 2018

Eric Leltz

Eerstekamerlid Postema stopt als voorzitter van de PvdA-fractie. De druk werd te groot na een per ongeluk breed verspreid WhatsApp-bericht van partijprominent Lilianne Ploumen. Postema is naast politicus ook voorzitter van de raad van bestuur van de stichting Limburgs Voortgezet Onderwijs, de koepel waar het VMBO Maastricht onder valt. En daar zit de pijn. Op deze school is zoveel mis met de schoolexamens dat alle 354 eindexamen leerlingen alsnog geen diploma krijgen. Dit kregen ze te horen nadat ze door de school al waren gefeliciteerd en ze al menig examenfeestje achter de rug hadden. Goed dat Postema zijn verantwoordelijkheid neemt. Maar waarom dan niet opstappen als schoolbestuurder? Nu voelt het toch een beetje alsof je je arm hebt gebroken en je vervolgens je been in het gips laat zetten. Het is wellicht weer zo’n slinkse regentenstreek. Want stoppen als fractievoorzitter is niet hetzelfde als uit de Eerste Kamer stappen. Het is dus eigenlijk een afleidingsmanoeuvre om op het pluche te kunnen blijven zitten en de bruto jaarvergoeding van €29.800 voor die ene dag in de week dat hij in de Eerste Kamer wordt verwacht, te kunnen behouden. En dat naast de €178.999 voor zijn bestuursfunctie in Maastricht. Met dat rare bedrag zat meneer net €1 onder de Balkenende-norm. Wat een berekenend gedrag. Het is het soort gedrag waarbij je je net aan de regels houdt maar je verder niets aantrekt van de publieke opinie.

Nee, dan Jean-Claude Juncker, de voorzitter van de Europese Commissie. Die stopt niet zo snel. Zelfs als hij rugpijn heeft zorgt hij dat hij bij de NAVO-top in Brussel is. Het was hartverscheurend om te zien en je kon als je heel dicht bij het televisiescherm kwam zijn pijnscheuten voelen. En al dat medeleven om hem heen. Op een paar narrige Europese leiders na dan, die net deden of ze niets zagen. Maar niet Mark Rutte. Die was er als de kippen bij om Juncker als de beste wijkzuster te ondersteunen. Misschien roken die doorlopers wel dat Juncker straal bezopen was en gaven ze hem de ruimte om in zijn eigen val te lopen. Nou ja lopen, het was meer waggelen. Het drank- en rookprobleem van Juncker is een publiek geheim. Je zou zeggen dat hem dat kwetsbaar maakt. Maar het tegendeel is waar, want verbreek je de omerta dan kun je een topfunctie binnen de Europese hiërarchie wel vergeten. Daar kan voormalig eurogroep voorzitter Jeroen Dijsselbloem over meepraten. Of Rutte was dus heel voorkomend en toonde zijn empatisch vermogen, of hij is een vazal die zijn Europese baas ten koste van alles wil behoeden voor een afgang. Dan is hij dus eigenlijk een slijmbal, wellicht op zoek naar een baantje. Zoals hij dat zelf dacht te regelen voor Halbe Zijlstra bij de Wereldbank. Maar deze week zette de keurige diplomaat Davidse een streep door dat plan. Ex-minister Zijlstra vertrekt dan maar naar het bedrijfsleven. Ongetwijfeld voor eventjes. Daarna duikt hij, zodra de herinnering aan zijn bezoek aan de datsja van Poetin is vervaagd, weer ergens op in een politieke rol. Zeer waarschijnlijk als lid van de Eerste Kamer en wellicht als fractievoorzitter.

De ‘Economy for the Common Good’

Woensdag 28 maart 2018

Eric Leltz

In onze vriendschappen staan menselijke waarden als vertrouwen, eerlijkheid, erkenning, respect, empathie, samenwerken, wederzijdse hulp en delen centraal. Is het dan niet merkwaardig dat deze waarden nauwelijks als leidraad in ons economisch leven fungeren? Daar gaat het om winstbejag en concurrentie. Dit werkt egoïsme, hebzucht, afgunst, medogenloosheid en onverantwoordelijkheid in de hand. Deze tegenstelling tussen menselijke en economische waarden zit het ‘samen leven’ in de weg.

In de huidige samenleving zijn de gevolgen van de financiële-, voedsel-, energie- en klimaatcrisis goed voelbaar. Om de ontstane problemen het hoofd te bieden en om tot een meer menswaardige samenleving te komen, zal fundamenteel moeten worden ingegrepen. Maar hoe? De zoektocht wordt zichtbaar in nieuwe economische vormen zoals de deeleconomie en de circulaire economie waarbij welzijn en duurzaamheid belangrijker zijn dan winstmaximalisatie.

Ook de Economy for the Common Good (ECG), de ‘gemene goed economie’, speelt hier op in. In deze economie is niet winstmaximalisatie de wegwijzer maar menselijke waardigheid, solidariteit, ecologische duurzaamheid en sociale rechtvaardigheid. In de ECG kunnen bedrijven ook winst maken, maar van belang is hoe die winst wordt gemaakt en wat er mee wordt gedaan. Deze winst komt tot stand door samenwerking in plaats van door concurrentie en moet niet leiden tot oneindige groei. In een ‘common good balans’ wordt de maatschappelijke verantwoordelijkheid in beeld gebracht. Dan gaat het dus niet alleen over financiën, maar ook over de impact van de organisatie op mensen, milieu en samenleving. De ECG kent drie aandachtspunten:

  1. Verbinden van waarden die onze intermenselijke relaties kenmerken met de waarden die de economie domineren,
  2. Waarden en doelen uit onze grondwet een prominente rol laten spelen in onze economie
  3. Economisch succes niet afmeten aan de hand van ruilwaarden maar aan de hand van gebruikswaarden.

Het draait dan om het doel van de economie: ware winst zoals sociale en ecologische meerwaarde in de vorm van duurzame welvaart, vertrouwen, inspraak, vrijheid en zelfbeschikking.

Verklaring omtrent gedrag

Dinsdag 26 september 2017

Eric Leltz

De rechter heeft uitspraak gedaan in de zaak van de vrouw die in een steegje aan het wildplassen was. En dat viel negatief uit voor de vrouw. Om de uitspraak te begrijpen heb je wel enige verbeeldingskracht nodig omdat de betrapte vrouw volgens de rechter gewoon in een openbaar urinoir had kunnen plassen. Nou zal menig man al gruwelen van zo’n urinoir en dan hoeft hij er bij het plassen alleen nog maar te staan, voor een vrouw zijn daar ook nog enige acrobatische capriolen bij nodig. Zo’n gerechtelijke uitspraak riep natuurlijk reacties op en zo plaste een aantal vrouwen uit protest op straat, maakte al plassend selfies bij een urinoir en een vrouw plaste zelfs in de trein. Deze dames mogen echter wel oppassen want hun burgerlijke ongehoorzaamheid kan hen nog lang achtervolgen. Voor ze het weten hebben ze een strafblad. Bij steeds meer functies wordt een verklaring omtrent gedrag (VOG) gevraagd en dat kan met een strafblad een probleem zijn. Behalve als je uit het juiste hout gesneden bent. En dan met name het bronsgroen eikenhout dat vooral in Limburg nog welig tiert. Camiel Eurlings kan er over meepraten. Hij sloeg zijn vriendin, kreeg een strafblad, had als bestuurder van sportkoepel NOC-NSF een VOG nodig en …….. kreeg deze.

Justis, de organisatie die beoordeelt of iemand in aanmerking komt voor een VOG kijkt of het strafblad relevant is voor de functie die iemand gaat vervullen. Dat is volgens Justis in het geval van de Limburgse ex-minister, die als bestuurder van KLM een ware brokkenpiloot bleek, saluerend naar Maxime Verhagen op een heerlijk chaotisch CDA-congres een onuitwisbare indruk maakte en in Valkenburg nog steeds vertederend ‘us Camielke’ wordt genoemd, dus niet het geval. Je vriendin slaan is niet relevant voor een bestuursfunctie bij NOC-NSF. Justis ziet de bestuursfunctie mogelijk als een ‘old boys netwerk’ waar vrouwen toch geen rol spelen. Of zouden ze vinden dat het slaan van een vrouw dat haar een gebroken elleboog, een hersenschudding en verschillende kneuzingen oplevert, normaal is bij de sportkoepel? Boksen is per slot van rekening wel een olympische sport. Of is hier weer eens sprake van klassenjustitie?

Komkommertijd

Vrijdag 25 augustus 2017

Eric Leltz

Het was maar een kille zomer. Maar wel vakantie en journalistiek gezien dus komkommertijd. Dat is de tijd dat kleine gebeurtenissen worden opgepompt tot ‘groot’ nieuws. En lukt dat niet dan wordt wel iets verzonnen waardoor het zomaar kan dat je in de krant leest, vanzelfsprekend compleet met ooggetuige verslag, dat er een poema door de stad liep. Dat was tenminste in Den Bosch het geval. Helaas ontbraken de foto’s want de getuige was zo geschrokken dat ze was vergeten dat haar mobieltje nog in de selfie-stand stond en ze daarom in plaats van een foto van de poema een foto van zichzelf had gemaakt. En zo heeft ieder dorp in de zomer haar eigen Monster van Loch Ness.

Maar er zijn ook kwajongens die de komkommertijd verstoren. Zoals de Barneveldse vrienden van Chickfriend. Deze jonge pioniers hadden wel een heel probaat middel om de kippenhokken uit te luizen. Ze mengde gewoon wat gif bij en konden maanden hun gang gaan zonder dat een boer er vreemd van op keek dat de eigen stal na hun bezoek twee keer langer vrij van luizen bleef dan normaal. En de boer hij ploegde voort. Ook de instanties die hier op moesten toe zien gaven even niet thuis. Dat hoefde ook helemaal niet want de heren van Chickfriend hadden gewoon een certificaat. Dat dit voor het ontsmetten van de stallen was en niet voor het bestrijden van luizen, doet er nu even niet toe.

Dan is er ook nog de baas van de varkensfabriek in Erichem, ook weer zo’n spelbreker. In zijn verouderde stallen zonder gescheiden compartimenten, werden 20.000 varkens verbrand. Levend wel te verstaan. Dood verbranden zou ook helemaal geen nieuws zijn geweest. Dat gebeurt in de zomer dagelijks in menig tuintje bij de buurt barbecue. En in plaats dat alle kadavers snel werden opgeruimd, moest hier eerst uitvoerig over worden gesteggeld zodat buurtbewoners via hun neusgaten nog dagenlang werden herinnerd aan de brand.

Maar gelukkig zijn er ook nog lokale politici om ons weer onder te dompelen in de komkommertijd. Sommigen van hen interpreteren die tijd overigens wel heel erg ruim. Op sociale media is na een hele actieve periode tijdens de gemeenteraadsverkiezingen in 2014 niets meer van ze vernomen. Maar de verkiezingen komen in zicht dus zal menig social media account weer worden afgestoft. Dan komen waarschijnlijk ook weer de leuke promotiefilmpjes van diverse gemeenteraadsfracties. Ik verheug me er nu al op hoe die dorpspolitici in al hun onnozelheid hun eigen graf graven omdat het horn-effect er voor zorgt dat de kiezers meteen goed aanvoelen op wie ze niet moeten stemmen. Het wordt vast wel een warme herfst.

Archief



Rubrieken