Vorige week stond deze advertentie in het Bennekoms Nieuwsblad. Vreemd dat de burgemeester zich leent voor een dergelijke reclame. Of zou het zo zijn dat de bedrijven de burgemeester zonder dat hij het zelf weet voor hun karretje spannen? Ik heb inmiddels opheldering gevraagd in het gemeentehuis want of de bedrijven hebben de randen opgezocht en zijn er nu duidelijk overheen gegaan. Of de burgemeester verdient een gele kaart.

Ede wil graag een levendig centrum. Tot nu toe komt dat er niet van en om die reden is voor een periode van 3 jaar een adviesbureau binnengehaald. Dit bureau, Walas, heeft ervaring met dit soort zaken want zoals ze zelf schrijven zijn ze “founder van het Dutch Canadian Sustainable Building and Planning Network, dat sterk wordt ondersteund door het ministerie van Buitenlandse Zaken”.

Ede betaalt €10.000 per maand voor de adviezen. En wat levert Walas hiervoor? In de offerte staat het volgende:

• Kennis en advies integraal over Ede als stad, community, economie, ruimte, voor zover dat effect heeft op een Levendig Centrum Ede
• Activerend adviseren, geen papieren advies, maar vanuit veel interactie, waar de gemeente dit wil inzetten. Mogelijk is interactie met betrokken gemeentelijke afdelingen, lokale stakeholders, instituties, onderwijs e.d.
• Ondersteuning vanuit Walas door projectmedewerker(s), aandachtsvelden stedelijke ontwikkeling en planologie, evenementen, herbestemming.
• Vakmatige ondersteuning vanuit het Walas team betreft operationele en bouwkundige zaken, kennis monumenten en erfgoed, bedrijfsorganisatie.
• Binnen- en buitenlandse voorbeelden en best practices
• Samenhang van stedenbouwkundige methodes,
• Onderhandelingsmethodes, transactief, organisch, participatie.
• Alternatieve methodes van financiering en waardeontwikkeling.
• Geleidelijkheid en cultuuromslag

 En dan gaat het verder over “Principes, methoden, innovaties”:

• Mogelijke aandachtsvelden is het aandragen van voorbeelden en benchmarks uit andere steden betreffende principes van stadsontwikkeling, kwaliteitsbeschrijvingen, methodes en innovaties van stedelijke ontwikkeling.
• Graag bespreken we de mogelijkheid om in relatie tot de concrete zaken die zich in Ede aandienen een vrijheid van gedachtevorming te kunnen organiseren, waarbij creatieve oplossingen kunnen spiegelen aan praktijkvoorbeelden en waarbij ook de onderliggende theorie kan worden aangedragen met het doel om tot inspiratie te dienen voor het lokale beleid. Daarmee wordt vooral voeding aan beleid en uitvoering beoogd. Besluitvorming en beleidskeuzes zijn vanzelfsprekend aan de gemeentelijke instanties voorbehouden.
• Walas kan diverse voorbeelden van aanpak van stedenbouwkundige ontwikkeling en gebiedsontwikkeling aandragen en uitleggen. Dit kan voor Ede nieuwe gedachtelijnen vormen. Voorbeelden uit steden die gerenommeerd zijn vanwege hun bijzonder effectieve stadsontwikkeling op diverse niveaus, zoals Vancouver, Portland, Berlijn, etc.
• Vanuit de behoeftes die zich in de stad doen gelden kan een aanzet worden gegeven aan de productontwikkeling ten behoeve van een Levendig centrum

En dan eindigend met de voltreffer “Dit kan ook voor Ede interessant zijn”.

Kortom niet alleen vage taal maar ook nog vrijblijvende onzin. En daar €10.000 per maand voor betalen in een tijd dat de buikriem moet worden aangehaald en dat we uiterst voorzichtig omgaan met het binnenhalen van externe adviseurs.

Wat wel duidelijk is omschreven in de offerte zijn het aantal uren dat Walas in rekening brengt. Al dit fraais wordt uitgevoerd door drie medewerkers. Zij hebben het werk als volgt verdeeld:

• Adviseur 1: werkt 500 uur in 44 dagen (11.20 uur per dag!) en ontvangt daarvoor €47.500. Dat is een uurloon van €95.
• Adviseur 2: werkt 500 uur in 52 dagen dat is 9.40 uur per dag en ontvangt daarvoor € 23.750. Dat is een uurloon van €47.50.
• Adviseur 3: doet het voor € 50.688. en werkt hiervoor 24 uur per week. Dit is een uurloon van €48.

Let wel dit zijn "out of pocket" kosten. Hier komen de huisvestingkosten en personeelskosten van de gemeente Ede nog bij. Want het bureau wenst wel een mooi en centraal liggend kantoor in Ede.

En dat een dienst van deze omvang Europees moet worden aanbesteed laten we nog maar even buiten beschouwing.

De redenen voor een stedenband zijn samen te vatten in de woorden “hulp, handel of historie”. De stedenband die Ede heeft met de Tsjechische gemeente Chrudim zie ik als hulp. Het was een goed initiatief zo pal na de koude oorlog, maar het heeft nu zijn doel allang bereikt. De stedenband heeft 10 jaar te lang geduurd. In de begintijd had het ook wel wat. Komt er zo'n krakkemikkig busje de stad in rijden, stopt het bij Hotel de Paasberg, stappen er ietwat vreemd uitgedoste mensen uit en die beginnen te dansen. Dat was dan het onderdeel volksdansen.

Er zijn zeker hele goede vriendschappen ontstaan in de loop der tijden. Die mogen ook vooral worden voortgezet. Maar daar hoeft de gemeente en zeker de gemeentekas zich niet meer mee te bemoeien. En we moeten ons zeker niet laten gijzelen door de Tsjechische wetgeving. Als een comité in het kader van een stedenband volgens hun wet niet kan bestaan zonder formeel kader dan zie ik dat juist als argument om per direct te stoppen met de stedenband. En als er geen stedenband met Chrudim is, kunnen de bordjes bij de grenzen van de bebouwde kom ook weg. Vervang deze dan door onze nieuwe trots "fairtrade gemeente Ede".

Ik ben niet tegen een stedenband maar ik zoek het nu liever bij strategische partners en/of bij sociale partners. Dus de handel of de historie als reden voor de stedenband. Voor het eerste denk ik aan de Euroregio, voor het laatste denk ik aan Turkije en Marokko. Na een korte overgangsregeling mag de subsidie voor de stedenband met Chrudim dan ook stoppen en kunnen we de jaarlijkse gemeentelijke kosten beperken tot een postzegel en een kaart met de tekst: "groeten uit Ede en bedankt voor de leuke tijd".

Onlangs ontving de gemeenteraad een nieuwsbrief over Permar. Strekking is dat het allemaal goed gaat en de organisatie op koers ligt. Maar over de financiën geen woord terwijl de cijfers van 2012 toch bekend moeten zijn. Naar aanleiding hiervan heeft mijn fractie bijgaande raadsvragen gesteld.

In het raadsvoorstel en raadsbesluit van 13 december 2012 staat vermeld dat het aantal commissarissen bij Permar wordt uitgebreid tot drie; waarbij aan de invulling een einddatum verbonden is, uiterlijk 1 juli 2013.

Vanuit de gemeenschappelijke regeling van Permar kunnen hierbij de volgende kanttekeningen worden geplaatst:

1. de thans van kracht zijnde gemeenschappelijke regeling laat niet toe dat er drie commissarissen zijn;
2. indien het aantal commissarissen uitgebreid wordt van 1 naar 3 dient de gemeenschappelijke regeling gewijzigd te worden;
3. uitbreiding van 1 naar 3 commissarissen kost gemeenschapsgeld; 1 commissaris:  ca. € 15.000,-- per jaar; uitbreiding kost derhalve € 30.000,--. 

Bovenstaande houdt in dat uiterlijk op 6 juni a.s. de gemeenteraad een besluit dient te nemen omtrent de uitbreiding van 1 commissaris naar 3 commissarissen.

Vragen:

1. Wanneer kan de gemeenteraad van u een dergelijk voorstel tegemoet zien?

2. Wordt in het raadsvoorstel meegenomen op welke wijze voorzien zal worden in de dekking van de extra kosten, zijnde ca € 30.000,--?

In artikel 27 van de gemeenschappelijke regeling van Permar staat vermeld dat voor 1 mei van het voorafgaande jaar de ontwerpbegroting wordt toegezonden aan de gemeenteraad; daarnaast wordt in dit artikel vermeld dat voor 1 juli van hetzelfde jaar de gemeenteraad het bestuur van Permar zijn zienswijze naar voren kan brengen.

Vragen:

3. Waarom is de ontwerpbegroting 2014 tot op heden niet gezonden aan de gemeenteraad?

4. Wanneer kan de gemeenteraad de ontwerpbegroting tegemoet zien?                                               

In artikel 29 van de gemeenschappelijke regeling van Permar staat vermeld dat voor 1 mei van het jaar volgend op het verslagjaar de rekening van het verslagjaar wordt vastgesteld en dat uiterlijk voor 15 juli van het jaar volgend op het verslagjaar de rekening wordt gestuurd aan de gemeenteraad.

Vragen:

5. Is door het bestuur van Permar de rekening 2012 vastgesteld?

6. Zo ja, waarom heeft de gemeenteraad deze rekening nog niet ontvangen?

7. Zo nee, waarom heeft het bestuur van Permar de rekening 2012 nog niet vastgesteld?

De afsluiting van het Otterlose bos aan de openbaarheid roept veel emotie op. Het is dan gemakkelijk om als raadslid hierin mee te gaan. Immers "je moet luisteren naar wat er leeft onder de inwoners". Maar luisteren is nog niet meteen ook doen wat de inwoners zeggen en je hebt als raadslid ook een eigen verantwoordelijkheid.

Hoe dan ook, het Nationaal Park De Hoge Veluwe is eigenaar van het bos. Dat inwoners van Otterlo en vakantiegangers jarenlang gebruik hebben mogen maken van het bos en dit inmiddels als een verworven recht zien, doet daar niets aan af. Maar nu de eigenaar het stuk voor zichzelf c.q. de dieren wil hebben komen de emoties. Begrijpelijk, want het voelt alsof iets wordt afgepakt. En iets verliezen doet nu eenmaal meer pijn dan iets niet krijgen wat je nog nooit hebt gehad.

De gemeente heeft volgens GroenLinks/PE geen sterke zaak. De voor de gemeente negatieve uitspraak van de Provincie kwam dan ook niet als een verrassing. Toch zijn we akkoord gegaan met een gang naar de rechter. Als je nu niets doet is het bos zeker verloren voor de openbaarheid. Ga je in beroep is er een kleine kans dat het bos behouden blijft. En de wethouder ziet die kans. Hij maakte dit duidelijk door min of meer aan te geven dat de gemeente bij de Provincie de zaak slecht had voorbereid. Nu is een advocaat in de arm genomen die nieuwe mogelijkheden ziet. Hoe onafhankelijk dit advies is bleef onduidelijkheid. Toch geven we het voordeel van de twijfel. De inwoners van Otterlo weten dan dat de gemeente er alles aan heeft gedaan. Dit maakt een eventueel verlies beter hanteerbaar.

Rest dan nog de vraag of de gemeente er het geld voor een rechtsgang voor over moet hebben als er maar een kleine kans is om het bos te behouden. Wellicht dat de inwoners van Otterlo en de recreatiebedrijven hier hun financiële steentje aan bij kunnen dragen.