Eric Leltz  RSS feed    

Voor de voeten lopen

Dinsdag 20 februari 2018

Eric Leltz

Nog maar een maand en dan zijn er gemeenteraadsverkiezingen. Niet dat je er veel van merkt. Ja, af en toe zie je een clubje in dezelfde hesjes folders uitdelen. Dezelfde folders die iets later weer de straat bevuilen. Of je ziet duo’s aarzelend langs de deuren gaan. Deze week zijn ook de publicatieborden voor de verkiezingsposters geplaatst. Die borden zijn nog leeg op een aankondiging van een bingoavond na maar het zal niet lang meer duren voor de diverse plakteams de kwast en trap weer uit de berging halen. En let u maar op: de posters van de SP worden gewoon over die van andere partijen geplakt. Dat schijnt daar traditie te zijn.

Die plaatselijke partijtijgers zullen goed last hebben van de landelijke kopstukken die hen voor de voeten lopen. Zo was er al een debat over de gemeenteraadsverkiezingen met de landelijke fractievoorzitters van diverse partijen. Het debat ging dan ook meer over landelijke kwesties dan over of er wel of niet inrichtingsverkeer in de Dorpsstraat moet komen. Je zou maar een plaatselijke lijsttrekker zijn. Deel je folders uit op een winderige markt, loop je in de regen langs de deuren te leuren maar als het over de inhoud gaat, wordt de landelijke fractievoorzitter er bij gehaald.

En die landelijke politici kunnen toch al zo in de weg lopen. Neem Halbe Zijlstra. Met betraande ogen moest hij zijn aftreden als minister aankondigen. Hij had zich een beetje groter voorgedaan als huisvriend van Poetin. Hij was er bij ....... maar in een iets andere betekenis dan hij dacht toen hij zich op een VVD congres een beetje oppompte. In de kroeg kom je misschien nog wel weg met wat grootspraak. En op een VVD congres meestal ook wel, want een leugen wordt daar al snel overstemd door de klanken van een dixieland orkestje. En dan hebben we de uitglijders van de aftredende VVD-burgemeesters van Huizen en Oosterhout, de een vanwege ‘grensoverschrijdend gedrag’, de ander vanwege ‘seksueel wangedrag’, nog niet ineens besproken!

Ook bij de PvdA hebben ze van die ‘voor de voeten lopers’ met opvallende kenmerken als ijdeltuiterij en een gebrek aan omgevingsgevoeligheid. Eerst mocht tweede kamer lid Moorlag voor verdeeldheid binnen de partij zorgen. En net toen dat brandje was geblust drukte Marleen Barth, lid van eerste kamer, haar neus aan het venster. Is die Asscher dag en nacht bezig om na het echec bij de parlementsverkiezingen en de soap van de eigen lijsttrekkersverkiezingen een beter beeld neer te zetten, gaat die Barth midden in het parlementair jaar op vakantie. Die vakantie had ze natuurlijk ook wel verdiend, want ze moest nog bijkomen van de teleurstelling dat haar poging om de huur van een kapitale ambtswoning omlaag te brengen, was mislukt. Die ambtswoning is van de gemeente Wassenaar en daar woont doorgaans de burgemeester. En die burgemeester, dat was haar man. Alleen was hij inmiddels weggestuurd en dus niet meer in functie.

Zou het een opzetje zijn? Was dit alles nog een ideetje uit de koffer van kameraad en oud-voorzitter van het centraal partijbureau Spekman? Zouden Moorlag en Barth corvee hebben gekregen om iets te doen waardoor Asscher zijn leiderschap kon tonen? Net zoals Rutte baat had met de komst van die Turkse minister. Zijn kordate optreden destijds heeft hem geen windeieren gelegd bij de daarop volgende verkiezingen. Maar als Spekman al dat plan had, dan was de uitvoering door Asscher bar slecht. Hij bleef bij zowel Moorlag als Barth teveel weifelen waardoor onnodig lang vaagheid bleef bestaan. Het opzetje bleef daardoor volledig in lijn met de traditie binnen de voorzitters jaren van Spekman, volkomen mislukt.

Inmiddels kunnen plaatselijke PvdA-ers het landelijk gestuntel niet meer aanzien en schamen zij zich zo diep voor hun rode clubje dat ze die naam niet meer willen hanteren bij de verkiezingen en verder gaan onder een schuilnaam. Het worden spannende tijden.

Een nieuwe tijd

Maandag 15 januari 2018

Eric Leltz

Er werd aan het begin van het jaar veel ‘sorry’ gezegd. Camiel Eurlings probeerde zijn goedbetaalde vrijwilligersbaan bij het IOC te redden. Ook rapper Boef moest door het stof omdat hij drie vrouwen had beledigd die hem notabene een lift hadden gegeven. Dankbaarheid komt niet voor in het woordenboek van de rapper. En dan had je nog Steve Bannon, voormalig adviseur van Trump, die in het boek ‘Fire and Fury’ van Michael Wolff, zijn oude broodheer had beledigd. Maar dat was een vergissing haastte hij te melden toen het boek uitkwam. Nepnieuws dus. Net als alle woorden die uit de mond van de nieuwe Amerikaanse ambassadeur in Nederland komen.

Maar of al die excuses nu zo authentiek waren? Eurlings liet eerst zijn advocaat opdraven en toen dit niet genoeg bleek om op het pluche te kunnen blijven zitten, deed hij zelf een duit in het zakje. Maar toen was het ‘too little, too late’. En Boef? Die gooide eerst nog wat olie op het vuur. Toen hij merkte dat de publieke verontwaardiging gelijke tred nam met het aantal gecancelde optredens koos hij eieren voor zijn geld. Om over de alternatieve feiten van de eerder genoemde Amerikanen maar te zwijgen.

Dan Oprah Winfrey. Zij speechte bij de uitreiking van de Golden Globes en stak alle vrouwen in het kader van de ‘MeToo’-discussie een hart onder de riem. Meteen klonkt het “Oprah for president’. Trump kon zijn vingers niet van zijn mobieltje afhouden en twitterde dat zij geen schijn van kans maakt tegen hem. En eerlijk is eerlijk, daar heeft hij een punt. Een media-miljonair die niet gepokt en gemazeld is in de politiek, heeft op het wereldtoneel niet veel te zoeken. Oh, wacht!

Het zijn verwarrende tijden. Het jaar is nauwelijks begonnen en Groningen is al weer opgeschrikt door een nieuwe aardbeving. Een hevige schok van 3,4 op de schaal van Richter. Maar omdat de beving in een gebied plaatsvond waar de laatste tijd juist geen boringen zijn verricht kan de nieuwe schok door voorstanders van boringen zomaar worden gebruikt om te stellen dat de schokken niets met het boren te maken hebben, en er dus weer volop geboord kan worden. Argumenten voor en argumenten tegen lijken uit verschillende werelden te komen.

Dit is ook te zien in de discussie over de uitbreiding van Lelystad Airport. De voor- en tegenstanders discussiëren op verschillende borden en bereiken elkaar zo niet. Voor de mensen voor wie de systeemwereld leidend is draait het om ‘meer, meer, meer’, om kwantiteit en financieel gewin op de korte termijn. Voor mensen uit de leefwereld draait het om kwaliteit, om het milieu en om de lange termijn. Waarden waarop gestuurd wordt in de systeemwereld, komen maar deels overeen met wat relevant wordt gevonden in de leefwereld. En zo stapt de systeemwereld lichtzinnig over milieu bezwaren heen of bagatelliseert deze. Zo roept de topman van reisorganisatie Corendon dat maar een paar boerderijen last zullen hebben van de overvliegende toestellen en noemt de Commissaris van de Koning in Flevoland de tegenstand een ‘rituele rimpeling’. Dit roept alleen nog meer weerstand op. Maar het draait in de nieuwe tijd niet om het een of het ander, over winnen of verliezen, het draait om het een én het ander. Het is juist de uitdaging in de nieuwe tijd om die dilemma’s te verbinden.

Geplaatst in Communicatie | Er is 1 reactie

De minister van vervoer en administratie

Vrijdag 08 december 2017

Eric Leltz

In de gemeenteraad van ‘s-Hertogenbosch kwamen de neventaken van de pas geïnstalleerde burgemeester aan de orde. Zo ook zijn lidmaatschap van de raad van toezicht van Kempenhaeghe, een zorginstelling. De burgemeester bleek hier 8 uur per jaar aan te besteden. Toen een attent raadslid dit aantal uren koppelde aan de vergoeding die tegenover de werkzaamheden staat, €11.000, en dus niet langer het aantal uren maar de bezoldiging centraal stond, wilde de burgemeester niet te boek staan als graaier. De 8 uur werden snel gecorrigeerd naar 40 uur. Uit het jaarverslag van de zorginstelling blijkt dat de raad van toezicht bestaat uit 6 leden. Als een gewoon lid al €11.000 opstrijkt zullen de leden met een specifieke functie minstens dat bedrag verdienen. En zo gaat er heel wat zorggeld naar bestuurders. Overigens, die gemeenteraad van ‘s-Hertogenbosch doet nu wel zo moeilijk over de bijverdienste van de nieuwe burgemeester maar bij de vorige burgemeester lieten ze toe dat deze jaarlijks €120.000 bij snabbelde. En dan maar roepen dat je dag en nacht burgemeester bent!

Wat dat betreft mogen deze bestuurders een voorbeeld nemen aan Fred Teeven. De eens zo trotse staatssecretaris van veiligheid en justitie die vanwege de bonnetjes affaire moest aftreden. Diezelfde Teeven wordt nu weer bestuurder ...... op de autobus! Eens bestuurder, altijd bestuurder. Teeven geeft zo een geheel eigen wending aan het begrip ‘baantjescarrousel’. Het komt goed uit dat de strippenkaart is afgeschaft. Dan geeft dat ook geen administratief gedoe. Zet die Teeven maar gerust op lijn zeven. Hij zal als crimefighter met kwajongens gedrag in de bus beslist beter omgaan dan die Belgische chauffeur die uit boosheid vanwege belletje trek 9 haltes voorbij reed en de passagiers liet uitstappen bij de eindhalte. Vast en zeker een miezerig pleintje waar het ook nog net begon te regenen.

Goede kans dat een van de eerste passagiers van Teeven GroenLinks voorman Klaver is. Groenlinks wil een brede volkspartij zijn. Het moet minder om ideologie gaan en meer over werk en inkomen. Klaver wil niet alleen met de hoogleraar maar ook met de buschauffeur spreken. Benieuwd naar wat Teeven dan te zeggen heeft. Want een rasopportunist als Teeven ziet na een carrière bij Leefbaar Nederland en de VVD wellicht nu kansen bij GroenLinks en is dan gewoon aan het voorsorteren voor een nieuwe wending aan zijn politieke carrière: Minister van vervoer en administratie in het eerste kabinet Klaver.

Nuance

Woensdag 01 november 2017

Eric Leltz

De afgelopen week dreunde de gevolgen van het verleden stevig na. Onder de hashtag #metoo kwam de ene na de andere ontboezeming over seksuele intimidatie. Het klonk niet altijd even gemakkelijk en ook niet altijd even genuanceerd omdat er toch een grijs gebied is. Zonder twijfel is doorgaan als er ‘Nee’ is gezegd fout. Net als ongevraagd aan een ander komen. Maar het lijkt er ook op alsof er helemaal geen blauwtje meer gelopen mag worden. Als we elkaar niet meer spontaan mogen aanraken, creëer je een afstandelijke verstarde maatschappij. Dat is ook ongewenst.

Of het nieuwe regeerakkoord leidt tot een afstandelijke verstarde maatschappij is nog een vraag. De oppositie maakte er alvast gehakt van en noemde het akkoord ‘knetter rechts’ en vond dat het kabinet kiest voor ‘bedrijven boven mensen’. Niet al te verrassend vond links dat er te weinig voor het milieu wordt gedaan. Maar ook rechts roerde zich door te stellen dat met de voorgenomen CO2-reductie van 49% maar een afkoeling van 0,0003 graden wordt bereikt. Dit was dan geen reden om de maatregelen op te voeren maar om juist niets te doen ‘want het haalt toch niets uit’. Toch past hier enige nuance. Nederland maakt maar een klein deel uit van de wereld. Als er 200 andere landen ook een dergelijke bijdrage na rato leveren ben je al aardig op de goede weg.

Dan is er nog Ali B. Hij zet zijn overleden vader schaamteloos in om reclame te maken voor een uitvaartondernemer. Diezelfde Ali B. die toen twee deskundigen in ‘De wereld draait door’ kwamen uitleggen hoe schrikbarend snel het aantal insecten terugloopt, als tafelheer grappig dacht te zijn door te stellen dat er meer ‘gemiereneukt’ moest worden. Dat is de nuance voorbij, dan past alleen nog maar schaamte.

Verklaring omtrent gedrag

Dinsdag 26 september 2017

Eric Leltz

De rechter heeft uitspraak gedaan in de zaak van de vrouw die in een steegje aan het wildplassen was. En dat viel negatief uit voor de vrouw. Om de uitspraak te begrijpen heb je wel enige verbeeldingskracht nodig omdat de betrapte vrouw volgens de rechter gewoon in een openbaar urinoir had kunnen plassen. Nou zal menig man al gruwelen van zo’n urinoir en dan hoeft hij er bij het plassen alleen nog maar te staan, voor een vrouw zijn daar ook nog enige acrobatische capriolen bij nodig. Zo’n gerechtelijke uitspraak riep natuurlijk reacties op en zo plaste een aantal vrouwen uit protest op straat, maakte al plassend selfies bij een urinoir en een vrouw plaste zelfs in de trein. Deze dames mogen echter wel oppassen want hun burgerlijke ongehoorzaamheid kan hen nog lang achtervolgen. Voor ze het weten hebben ze een strafblad. Bij steeds meer functies wordt een verklaring omtrent gedrag (VOG) gevraagd en dat kan met een strafblad een probleem zijn. Behalve als je uit het juiste hout gesneden bent. En dan met name het bronsgroen eikenhout dat vooral in Limburg nog welig tiert. Camiel Eurlings kan er over meepraten. Hij sloeg zijn vriendin, kreeg een strafblad, had als bestuurder van sportkoepel NOC-NSF een VOG nodig en …….. kreeg deze.

Justis, de organisatie die beoordeelt of iemand in aanmerking komt voor een VOG kijkt of het strafblad relevant is voor de functie die iemand gaat vervullen. Dat is volgens Justis in het geval van de Limburgse ex-minister, die als bestuurder van KLM een ware brokkenpiloot bleek, saluerend naar Maxime Verhagen op een heerlijk chaotisch CDA-congres een onuitwisbare indruk maakte en in Valkenburg nog steeds vertederend ‘us Camielke’ wordt genoemd, dus niet het geval. Je vriendin slaan is niet relevant voor een bestuursfunctie bij NOC-NSF. Justis ziet de bestuursfunctie mogelijk als een ‘old boys netwerk’ waar vrouwen toch geen rol spelen. Of zouden ze vinden dat het slaan van een vrouw dat haar een gebroken elleboog, een hersenschudding en verschillende kneuzingen oplevert, normaal is bij de sportkoepel? Boksen is per slot van rekening wel een olympische sport. Of is hier weer eens sprake van klassenjustitie?

 

Archief



Rubrieken